احداث فرودگاه بین‌المللی چابهار پس از لغو مجوز ساخت آن از سوی شورای عالی فضایی از دستورکار خارج شده بود اما دوباره به جریان افتاده و منطقه آزاد همچون قبل متولی ساخت آن شده است.

به گزارش سنت نیوز، بندر اقیانوسی چابهار در جنوب شرق ایران، نقطه ورودی به اقیانوس هند، یک چهار راه جهانیِ ترانزیتیست که اهمیتی راهبردی دارد، در نقشه‌‌ها و برآوردهای بین‌المللی، چابهار نقطه ورودی به کریدور شماره ۹ (شمال-جنوب) معرفی شده و کم‌هزینه‌ترین، مطمئن‌ترین و ایمن‌ترین مسیر برای اتصال بازارهای دو کانون جمعیتی جهان شامل ۲۱ کشور حوزه اقیانوس هند با حدود جمعیتی ۲ میلیارد نفر و کشورهای آسیای میانه، قفقاز تا شرق اروپا با حدود جمعیتی ۸۰۰ میلیون نفر است.

چهار راه‌های ترانزیتی ابزارهای حمل و نقل می‌خواهند؛ بندر، جاده، فرودگاه و راه‌آهن؛ چابهار غیر از بندر بقیه را ندارد؛ بندر، راه و راه آهن و فرودگاه می‌خواهد تا مزیت رقابتی پیدا کند و صاحب کالا را جذب؛ راه آهن چابهار درحال ساخت است می‌گویند سال ۱۴۰۰ به‌بهره‌برداری می‌رسد، جاده هنوز شروع نشده و فرودگاه شروع نشده لغو مجوز شده است.

برای چابهاری با این اهمیت راهبردی که در رده دورترین کانون‌های جمعیتی از مرکز و پایتخت‌ قرارگرفته، فرودگاهی مناسب نیاز ناگریز است؛ فرودگاه فعلی، کنارک، یک فرودگاه نظامی-شکاری (پایگاه دهم شکاری ارتش) است که‌به‌دلیل نیاز مبرم چابهار به راه هوایی از چندسال پیش مجوز فرود هواپیماهای مسافری را گرفته است؛ به‌سبب نظامی بودن دارای محدویت‌هایی ست و امکانات و ترمینال مسافری آن کوچک و با با ظرفیت محدود است، برقراری چند پرواز باهم در یک زمان در این فرودگاه امکان پذیر نیست و موجب ازدحام بیش از حد جمعیت می‌شود و فرودگاه را به‌دلیل نظامی بودن و امکانات اندک از پاسخگویی مناسب به مسافران ناتوان می‌کند. فرودگاه کنارک تا همین چهار ‌سال پیش امکان فرود هواپیماهای نظامی در شب را هم نداشت.