گذری کوتاه بر زندگانی ماموستا ملا محمود ایواز

به گزارش سنت نیوز به نقل از سنت آنلاین،

ولادت:

ماموستا محمود ایواز روز دوازدهم خرداد سال ۱۳۵۰ هـ.ش در روستای قامیشله از توابع شهرستان مریوان استان کردستان چشم به جهان گشوده و در سن ۸ سالگی از نعمت پدر محروم گردید.

۶۵۴۵۴-۲۴۷x300

تحصیلات:

ایشان به تبعیت از وصیت عمویش، در سن ۱۱ سالگی در روستای خود شروع به درس خواندن نزد ماموستای روستا، ملا احمد سلیم می‌کند و بعد از مدتی، از روستای خود خارج می گردد و به روستاهای اطراف شهرستان مریوان جهت تحصیل علوم اسلامی می‌رود و به مدت چهار سال، در شهر مریوان نزد ماموستایان برجسته‌ی شهر، از جمله ماموستا ملا عبدالرحیم قاضی به کسب تحصیل علم مشغول می‌شود و سپس برای ادامه‌ی تحصیل علم به شهرستان سقز می‌رود و مدتی هم پیش اساتید عالم و فاضل آن شهر به کسب علم ادامه می‌دهد و سر انجام نزد یکی از عالمان برجسته‌ی شهرستان سقز، به نام حاج ماموستا شیخ عبدالقادر زاهدی آوباره در سال ۱۳۷۵ فارغ التحصیل می‌شود و به کسب اجازه‌ی علمی نایل می‌گردد.

فعالیت‌ها و خدمات:

ماموستا ایواز از سال ۱۳۷۵ به مدت ۸ سال در سقز و در روستای «میره دی» اقامت می‌گزیند و به امامت جمعه و جماعت و تدریس طلاب علوم دینی می‌پردازد و ضمنا روابط صمیمی و گرم خود با علمای منطقه حفظ می‌کند و از آن‌ها بهره‌هایی می‌برد و آن‌ها هم از ایشان بهره می‌برند و در سال۱۳۸۳ به مریوان باز می‌گردد و در آن‌جا به خدمت به دین مبین اسلام می‌پردازد و هم‌زمان در آزمون سر دفتری ازدواج قبول می‌گردد .

تحصیلات تکمیلی و سایر فعالیت‌ها:

ماموستا ایواز علاوه بر کسب اجازه‌ی علمی از مدرسه‌ی دینی، در سال ۱۳۸۵ در آزمون روحانیون اهل سنت دانشکده‌ی الهیات تهران شرکت می‌کند و در سطح «دو» معادل کارشناسی، با درجه‌ی علمی عالی پذیرفته می‌شود و در سال ۱۳۸۷ در آزمون آموزش و پرورش قبول می‌گردد و موفق به تدریس در آموزش و پروش در سمت دبیری عربی می‌گردد. و در سال ۱۳۸۴ در آزمون سراسری ارشد به عنوان دانشجوی الهیات گرایش فقه شافعی پذیرفته می‌شود و در زمستان سال ۱۳۸۶ پس از دفاع از پایان نامه‌ی خویش، موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد به معدل ۷۸/۱۹ و دفاعیه‌ی پایان نامه با معدل ۲۰ با موضوع «تفاوت شهادت زن و مرد در فقه اسلامی» می‌گردد.

و با توجه به احساس مسئولیت و تعهد دینی که داشتند، هم‌زمان با معلم بودنش، امام و پیش نماز و واعظ یکی از مساجد مهم شهرستان مریوان (مسجد صلاح الدین) می‌گردد و حجره‌ای با چند طلبه اداره می‌کند و خود مدیریت و دروس آن‌ها را به عهده گرفته بود و افزون بر تمام آن‌چه که گفته شد، در زمینه‌ی فعالیت‌های علمی و آموزشی، ایشان در دانشگاه پیام نور مریوان تدریس می‌کردند، و عضو برجسته‌ی شورای حل اختلاف مردمی شهرستان مریوان بود و در کارها و فعالیت اجتماعی و خیری نیز مشارکت فعال داشتند و استاد محمود ایواز در امتحان قضاه برای قاضی شدن در دادگستری شرکت کرده بود و پس از طی نمودن مراحل گزینش و اختبار علمی پذیرفته می‌شود تا این‌که روز قبل از فوت ایشان، جواب تایید شدنشان در دادگستری اعلام می‌گردد.

ماموستا ایواز در کنار تمام فعالیت‌ها، کارها و مشغله‌های شخصی و خانوادگی، در سال ۱۳۹۱ در مقطع دکتری رشته‌ی فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه اصفهان پذیرفته شد و در حال گذراندن این مقطع بود که پیک اجل فرا رسید و پیش از پایان رساندن آن، به دیدار حق شتافت.

خانواده:

ماموستا ایواز در سال ۱۳۷۷ ازدواج نمود و حاصل این ازدواج، دو فرزند، یک دختر ۱۵ ساله و یک پسر ۸ ساله می باشد.

ویژگی‌های اخلاقی:

برخی از ویژگی‌های شخصیت ماموستا محمود ایواز:

  1. داشتن عقیده‌ی صحیح اهل سنت؛
  2. فقه شناسی در حد اهل ترجیح؛
  3. مهربان و خوش اخلاق و خندان؛
  4. سخاوت‌مند و مهمان‌نواز؛
  5. اهل تعامل و مدارا با اقشار مختلف مردم و حکومت؛
  6. تلاش‌گری مدام و خسته‌ناپذیر در میادین گوناگون؛
  7. حریص بر طلب علم و دانش و احترام به عالمان قطع نظر از گرایش و مذهب؛
  8. دارای روابط عمومی و اجتماعی قوی و مؤثر؛
  9. متواضع و سلیم القلب؛ اهل بغض و کینه نبود.
  10. سخنوری توانا و اهل منطق و استدلال.

و به خاطر چنین خصلت‌ها و رفتاری نیک بود که در اندک زمانی در مریوان و حومه جایگاه و پایگاه خاص مردمی و اجتماعی پیدا کرد و در محافل علمی مورد احترام اهل قلم و دانش بود و مدام از ایشان ذکر خیر می‌شد.

ماموستا را این‌گونه شناختیم و خداوند به احوال او داناتر است. «نحسبه کذلک و لا نزکی علی الله احداً».

مرگ عالمی مرگ عالمی است:

سرانجام ماموستا ایواز در روز چهارشنبه، دوم مهرماه ۱۳۹۳ در سفری که به سنندج داشت، در سانحه‌ی یک تصادف دل‌خراش دار دنیا را وداع گفت و روز جمعه ۴ مهر ماه ۱۳۹۳ مراسم باشکوه تشییع جنازه و خاک‌سپاری ایشان در شهرستان مریوان، در میان جمع انبوهی از علماء، فضلاء، ادباء، معلمین و اساتید منطقه و مسئولین و اقشار مختلف مردم محترم شهرستان مریوان و سایر شهرهای استان کردستان برگزار شد و در قبرستان «دار سیران» مریوان دفن گردید. روحش شاد و یادش گرامی باد.